تبارشناسی زبان های رایج در دنیا
مروری بر کتابی با همین عنوان در رابطه با تکامل زبان ها
مروری بر کتابی با همین عنوان در رابطه با تکامل زبان ها
شروع استفاده آدمیزاد از زبان برمیگرده به ٣٠٠هزار سال قبل. امروزه حدود ٧٠٠٠ زبان وجود داره که به چندین خانواده بزرگ میشه اونها رو تقسیم کرد. مثلا در آفریقا چهار، در دنیای مدرن ١٠ و در گینهنو ٢۵ خانواده زبان وجود داره. پرکاربردترین و بیشتر مطالعه شده ترین خانواده زبان ها شاخه زبانهای هندواروپایی است که حدود ۴٠٪ مردم دنیا الان به یکی از زبانهای این خانواده صحبت میکنند که شامل هند، ایران، و بخش بزرگی از اروپا و آمریکا میشه.
در اروپا خانواده زبانهای اسلاویک هم هست که شامل اسلوونی، لهستانی، روسی و فنلاندی میشه که یادگیریشون بسیار سخته. خانواده هندواروپایی، از ساکنین اکراین ۶٠٠٠سال قبل، یامناها، شروع میشه و به تدریج پراکنده میشن. در گسترش به شرق مهاجران این زبان، در شمال هند با مردمی که به زبان دراویدیان صحبت میکردند برمیخورند و اونها رو به جنوب هند کوچ میدن. اما دراویدیان تاثیرش رو بر زبان مهاجران گذاشت. برای مثال ساختار جمله به شکلی شد که فعل در آخر جمله میاد اما در زبانهای هندواروپایی در اروپا فعل جز دوم جمله هست. این مهاجرها به ایران که میرسن زیرشاخه هندوآرین رو درست می کنند، که همون پارسی قدیمه که زبان سختی هم بود. با رواجش بین سرزمینهای جدید، لازم بود کمی ساده سازی بشه تا مردم جدید هم بتونن صحبت کنن. دری، تاجیک، پشتو و کردی هم عضو این خانواده هستن. پشتو شبیه ایرانی قدیم هست. زبان ترکی و مغولی از خانواده آلتاییک هستن که از آسیای مرکزی شروع شده. زبان رسمی حکومت چنگیز هم ترکی بود. در نهایت این زبان به سمت آذربایجان و ترکیه امروزی رسید و خیلی تحت تاثیر فارسی و عربی قرار گرفت. اتاتورک اما تصمیم میگیره زبان ترکی رو پاکسازی کنه. به همین منظور واژههای فارسی و عربی حذف و رسمالخط هم عوض میشه. زبان آذربایجان امروز به ترکی اولیه نزدیکتره.
٣٠٠ زبان هم از گذشته سرخپوستها ثبت شده که بیشترش از بین رفته و بقیه هم انتظار میره به زودی فراموش بشن. رایجترین زبان سرخپوستی در حال حاضر زبان ناواهو هست.
زبان عربی و عبری از خانواده Afro-Asian هستند.
مفهوم الفبا توسط مصریها اختراع شد و ٣٠٠٠سال قبل فینیقیها توسعه دادن. و کم کم به یونانیها رسید و اونها هم حروف صدادار رو اضافه کردن. ودر نهایت الفبا توسط هندیها تکمیل شد. نویسنده بسیار تاکید داره که باید بین زبان و رسمالخط تمایز قایل شد که ماهیت وکارکرد متفاوتی دارن. طبیعت زبان بسیار تغییرپذیر هست و میتونه در طی چند نسل تغییر شگرفی داشته باشه. اما ظهور خط و ادبیات مانع بزرگی در تغییر هست.
این متن متعلق به یکی از کاربران توئیتر با اسم کاربری جارد دایموند است که با اجازه خودش در این کانال منتشرش میکنم. متن اصلی رو در توئیتر این کاربر میتونید بخونید.